Jesteś młodym artystą? Poczytaj o słynnej Szkole Filmowej w Łodzi!

Szkoła Filmowa w Łodzi jest jedną z najstarszych uczelni filmowych na świecie i jedną z najlepszych szkół filmowych w Europie! Wykształciła legendarnych twórców polskich, takich jak Andrzej Wajda, Roman Polański, Andrzej Munk. W latach 50. i 60. ubiegłego wieku powstały w Polsce filmy doceniane na całym świecie, dziś kultowe, a ich autorami byli właśnie ci absolwenci łódzkiej filmówki.

Szkoła Filmowa w Łodzi

         Oficjalna nazwa szkoły to obecnie Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera, ale potocznie mówi się o niej Łódzka Szkoła Filmowa i każdy wie od razu, o co chodzi. Szkoła Filmowa jest znana w całym kraju, a także poza jego granicami – wielu polskich i zagranicznych studentów przyjeżdża do Łodzi właśnie po to, by kształcić się na tej uczelni, z powodu jej znamienitej historii i utalentowanych absolwentów na przestrzeni tylu lat. Renomę szkoły podkreślają liczne sukcesy reżyserów i aktorów, którzy ją ukończyli.

Krótka historia Szkoły Filmowej w Łodzi

         Szkoła Filmowa w Łodzi powstała w roku 1958 w wyniku połączenia innych jednostek – istniejącej już od dziesięciu lat Wyższej Szkoły Filmowej oraz powstałej w 1949 roku Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej. Czemu akurat w Łodzi po wojnie stworzono filmowe instytuty i uczelnie? W Warszawie nie było warunków, bo dalej była on w fazie odbudowy po zniszczeniach z II wojny światowej.

Łódzka Szkoła Filmowa była od początku pionierskim konceptem, bo przed wojną w ogóle nie było filmowej szkoły w Polsce, która na poziomie uniwersyteckim kształciłaby reżyserów, aktorów, czy innych ekspertów z dziedziny teatru i film. Pierwszym rektorem uczelni aktorskiej, którą potem scalono z reżyserską, został Leon Schiller, który obecnie jest patronem szkoły. Z kolei już w pierwszych latach funkcjonowania szkoły reżyserskiej, zanim połączono ją z aktorskim uniwersytetem, wytworzyła się jej legenda, bo studiowały tam takie przyszłe tuzy kina w Polsce jak Andrzej Wajda, Kazimierz Kutz, Andrzej Munk, Janusz Morgenstern – twórcy tzw. polskiej szkoły filmowej. W 1954 roku do szkoły zacząć uczęszczać Roman Polański.

Legendarne lata

Po połączeniu obu uczelni w roku 1958 rozpoczął się chyba najsłynniejszy okres jej działalności, a szkoła była czymś w rodzaju laboratorium nowoczesnej sztuki, gdzie rozwijały się nie tylko działalności filmowe i teatralne, ale też muzyczne, malarskie, literackie. Legendą owiane są burzliwe rozmowy o kwestiach artystycznych i światopoglądowych prowadzone w przerwach między zajęciami. Wielu studentów skupiło się wokół charyzmatycznej postaci Romana Polańskiego – stworzyła się grupa aktorów, operatorów, muzyków, którzy potem rozwijali swoje kariery za granicą.

Łódzka Szkoła Filmowa obecnie

Obecnie Łódzka Szkoła Filmowa kładzie duży nacisk na praktyczne zajęcia. Kształci reżyserów, scenarzystów, montażystów, operatorów, kierowników produkcji filmowej, animatorów, fotografików, aktorów. Studenci mogą poznać teorię i historię kultury i sztuki, tak by rozwijać się wszechstronnie. Mają do dyspozycji sprzęt najnowszej generacji, jak cyfrowe kamery i sprzęt dźwiękowy i oświetleniowy, a zawodu uczą się także podczas ćwiczeń na prawdziwych planach filmowych.

Polskie filmy z lat 50. i 60. które musisz zobaczyć

         Od czego zacząć poznanie historii polskiej filmografii? Polecamy kilka najbardziej znanych w Polsce filmów z lat 50. i 60., których autorami są absolwencie Szkoły Filmowej w Łodzi. Dla łódzkich studentów filmy te to kanon, który trzeba znać!

  • Kanał Andrzeja Wajdy. Film wojenny z roku 1956, którego fabuła osnuta jest wokół Powstania Warszawskiego, a scenariusz oparty jest na opowiadaniu o tym samym tytule autorstwa Jerzego Stefana Stawińskiego. Film ukazuje końcowe akcje powstania – porucznik „Zadra” usiłuje ewakuować swój oddział do Śródmieścia podziemnymi kanałami ściekowymi.
  • Popiół i diament Andrzeja Wajdy. Dramat z roku 1958 zrealizowany na podstawie powieści Jerzego Andrzejewskiego o tym samym tytule. Akcja rozgrywa się w roku 1945, zaraz po zakończeniu wojny. Głównym bohaterem jest były żołnierz Armii Krajowej, który działa w podziemiu antykomunistycznym i otrzymuje rozkaz likwidacji lokalnego sekretarza partii. Ma jednak wątpliwości, czy wykonać rozkaz.
  • Pociąg Jerzego Kawalerowicza. Film z roku 1959 opowiada losy bohaterów nocnego pociągu z Warszawy na Hel, skupiając się na meteorolożce i chirurgu podróżującym w jednym przedziale. Jednocześnie milicja poszukuje w pociągu zbiegłego mordercy, który ma bilet zarezerwowany w tym samym przedziale co bohaterowie. Film zyskał nagrodę techniczną na festiwalu filmowym w Wenecji, nagrodzono tam również Lucynę Winnicką za główną rolę.
  • Cień Jerzego Kawalerowicza. Film sensacyjno-wojenny z roku 1956 na podstawie opowiadania Aleksandra Ścibora-Rylskiego opowiada o parze, która podczas podróży autem zauważa wyskakującego z pociągu mężczyznę. Mimo reanimacji, mężczyzna umiera w szpitalu, a spotkanie różnych ludzi staje się kanwą do wspominania tragicznych lat wojennych i okresu zaraz po wojnie.
  • Eroica Andrzeja Munka. Film z roku 1957, który miał premierę na początku 1958, złożony jest z dwóch 40-minutowych nowej – Scherzo alla polacca oraz Ostinato lugubre. Pierwsza nowela opowiada o losach łącznika z czasów Powstania Warszawskiego, który zajmuje się mediacją w połączeniu sił polskich i węgierskich, po zatrzymaniu Węgrów przez Polaków pod Warszawą. Druga część filmu ukazuje losy polskich oficerów w niemiecki oflagu.
  • Pasażerka Andrzeja Munka. Film z roku 1963 to ostatnie, nieukończone dzieło Munka przed jego przedwczesną śmiercią w wypadku samochodowym w roku 1961. Zmontował go Witold Lesiewicz. Obraz podzielony jest na część współczesną oraz z czasów II wojny światowej. Podczas rejsu transatlantyckiego była nadzorczyni SS dostrzega swoją byłą więźniarkę z obozu Auschwitz-Birkenau. Film zdobył wyróżnienie specjalne na 17. MFF w Cannes i był oficjalnym polskim kandydatem do Oscara. To także ostatni dramat zaliczany do polskiej szkoły filmowej.

Basecamp w Łodzi dla artystów

         Jeśli jesteś młodym artystą rozpoczynającym studia w Łodzi, polecamy zamieszkanie w jednym z dwóch prywatnych akademików BaseCamp. Nowy, modernistycznie urządzony akademik został otwarty w roku 2020 na ulicy Rembielińskiego, dogodnej lokalizacji dla studentów Szkoły Filmowej w Łodzi. Pokoje są w bardzo wysokim standardzie, a ponadto każdy student ma dostęp do siłowni, pokoju ciszy do nauki oraz sali projekcyjnej. Jest także możliwość wypożyczenia rowerów.