recenzja filmowa

To był seans, który będzie trudno przebić przez następne lata. Kristoffer Borgli wziął na warsztat łatwo popadający w oczywiste schematy gatunek i stworzył z niego stylowe, inteligentne, a przede wszystkim zaskakujące kino. To najlepszy film w dorobku reżysera, a Pattinson błyszczy w nim jaśniej niż Edward w "Zmierzchu".

27 marca do polskich kin trafił tegoroczny brazylijski kandydat do Oscara w kategorii Najlepszy film międzynarodowy. To jeden z najbardziej pomysłowych tytułów ostatnich lat.

Podczas gali rozdania tegorocznych Orłów trzymałam kciuki za debiut pełnometrażowy Emi Buchwald w każdej kategorii. Ostatecznie reżyserka opuściła wydarzenie ze statuetką za Odkrycie roku, a Karolina Rzepa za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą. A to dopiero początek długiej listy powodów, dla których warto obejrzeć wyjątkową produkcję, która trafiła do kin 13 marca.

6 marca do kin weszła urocza animacja "Hopnięci" oraz fantastyczny thriller Jana Komasy "Dobry chłopiec". Na wielkim ekranie można nadal oglądać fenomenalną podróż przez trudy macierzyństwa w postaci "Kopnęłabym cię, gdybym mogła" i nominowaną dziewięciokrotnie do Oscara "Wartość sentymentalną". Jeśli macie w planach wizytę w kinie, wybierzcie cokolwiek, byle nie najnowszy film Maggie Gyllenhaal.

Reżyser "Oldboya" stworzył kolejny film, który widzowie zapamiętają na długo. A na pewno powinni zapamiętać i przypominać sobie o nim codziennie w drodze do pracy. Reżyser nakręcił trafną satyrę, która raz po raz punktuje hipokryzję elit i grzechy kapitalizmu.

Joe Keery powraca na ekrany, by ratować świat. Tym razem znany z roli Steve'a ze "Stranger Things" aktor, zamiast demogorgonów, ma wokół siebie wybuchające jelenie, motocyklowy gang zombie i śmiercionośny organizm, który naoglądał się "The Last of Us".

Początek roku to niefortunny czas na premiery filmów, które nie walczą o Oscara. Z łatwością znikają one z listy priorytetów widzów, a w przypadku produkcji "Pomocy" to wielka strata. Szczególnie dla fanów kina szalonego, trzymającego w napięciu, nieoczywistego i bardzo autorskiego.

Do polskich kin wszedł nominowany do Oscarów 2026 film, który rodzice powinni obejrzeć razem ze swoimi pociechami. Produkcja to świetny pretekst, by szczerze porozmawiać z dziećmi o niełatwych tematach.

Po seansie najnowszego filmu na podstawie scenariusza Alexa Garlanda, w którym za kamerą stanęła Nia DaCosta, przez chwilę zaniemówiłam. Sprawdziłam listę tegorocznych premier kinowych i mogę z czystym sumieniem oznajmić, że nie sądzę, żeby jakiejkolwiek produkcji udało się do końca grudnia zrobić na mnie większe wrażenie.

"Wielki Marty" to jeden z filmów, którego tytuł pada najczęściej w rozmowach o tegorocznych nominacjach do Oscarów. Nagroda dla Timotheego Chalameta faktycznie jest już przesądzona, a produkcja to murowany film roku? Sprawdziłam, ile w tych rokowaniach jest prawdy.

"Czas kruka" był jednym z najbardziej wyczekiwanych przeze mnie filmów w 2025 roku. Studium żałoby spoczywające niemal całkowicie na barkach Benedicta Cumberbatcha nie jest produkcją tak dobrą, na jaką liczyłam.

Od 28 listopada w kinach można oglądać najnowszą komedię romantyczną z Elizabeth Olsen w roli głównej. To bardzo ciepły melodramat, który na swój sposób porusza, jednak zbyt wiele razy chodzi na skróty.

14 listopada w kinach zadebiutuje nowa wersja "Uciekiniera", w której w głównej roli Arnolda Schwarzeneggera zastąpił Glen Powell. Film ma wiele wad, ale wersję z 1987 roku bije na głowę.

Kiedy film bazuje w dużej mierze na elementach zaskoczenia, jego kontynuacja wydaje się bezsensowna. No, chyba że twórcy mają na nią prosty, ale skuteczny pomysł. Tak było w tym przypadku.

Zachęcona zestawem 100 procent pozytywnych ocen na Rotten Tomatoes, obejrzałam w kinie dwa najnowsze horrory, które zachwyciły krytyków. Jeden z nich okazał się rozczarowaniem, a drugi małym arcydziełem.

Najnowszy film "Życie Chucka" nakręcony na podstawie opowiadania Stephana Kinga to dzieło o afirmacji życia, sklejone z prostych, ale jakże poruszających impresji. Ma za nic oczekiwania i kinowe trendy i dobrze na tym wychodzi. Zamiast gnać, płynie niespiesznie, świadomie ocierając się o banał. Ujmuje wielkim serduchem, humorem, zgrabnym miksem gatunków i świetną obsadą.

Żeby zrobić taką kontynuację otoczonego kultem przez fanów filmu, to trzeba mieć pewne części ciała i nerwy ze stali. "28 lat później" wchodzi właśnie do kin i jestem przekonana, że podzieli widzów. To film, który nie przestaje tańczyć na granicy kiczu i przyzwoitości. Potyka się o własne pomysły, ale nigdy nie upada.

"Substancja" brzydzi, szokuje i jest definicją niewygodnego kina. Mimo to nie da się oderwać oczu od świetnej kreacji Demi Moore (która zagrała rolę życia) i wachlarza kontrastów na ekranie. Tu makabryczne kadry mieszają się z pięknymi artystycznymi, a wręcz cukierkowymi ujęciami. To też film, który chce powiedzieć więcej, niż można się tego spodziewać, niestety nie zawsze dobrze dobiera słowa.

"Deadpool & Wolverine" miał polską premierę 26 lipca. Od tego czasu minęły niecałe dwa tygodnie, jednak aktorzy produkcji oraz jej twórcy zaczęli już publikować na oficjalnych kontach spoilery na temat filmu. Jednak jeżeli nie widzieliście jeszcze najnowszej produkcji Marvela i nie chcecie psuć sobie niespodzianki - ostrzegamy, że poniżej znajdziecie dość dokładną analizę treści filmu. Dokładną i raczej surową.

Jest i on - kinowy hit lata. 18 lipca ma swoją oficjalną premierę film "Twisters", reboot kultowego "Twistera" z lat 90. I jeśli teraz pomyśleliście, "znowu odcinanie kuponów i żerowanie na nostalgii", to spokojnie, nic z tych rzeczy. Ten film ma wszystko, czego jego poprzednikowi brakowało.

Kelsey Mann stanął przed okrutnie trudnym wyzwaniem stworzenia kontynuacji "W głowie się nie mieści". Animacja przez wielu została okrzyknięta jednym z najlepszych dzieł w filmografii Pixara. Czy twórcom udało się doścignąć produkcję sprzed prawie 10 lat albo przynajmniej nie narobić jej wstydu? Oceniamy "W głowie się nie mieści 2".

Dawno nie przeżyłam w kinie tak bardzo odprężających dwóch godzin. I dla jednych będzie to największa rekomendacja, dla innych główny zarzut wobec "Hit Mana", który nie niesie ze sobą żadnego wielkiego przesłania. Najnowsze dzieło Linklatera ujmuje za to błyskotliwością, humorem i wartką akcją. Ale największą robotę robi tu i tak fenomenalny Glen Powell.